Wszystko w sztuce (a kto wie, czy i nie w życiu) polega tylko na stosunkach.
Zaprzeć się w sobie, o ten swój najpępiejszy trzon, rozpuczyć się w butę niebywałej wprost,
ponadludzkiej, wszechstworzeniowej wielkości, rozdąć w sobie wichr namiętności
do granic śmiertelnej burzy, przepuścić to przez potężny filtr żelazobetonowego rozumu
i potem z całej tej potwornej, wypiętrzonej ponad własną miarę wieży ciśnień metafizycznej
siknąć przez wąziutką rurkę czystą, zimną, zaklętą w sobie formę samą w sobie
- oto jest sztuka
Stanisław I. Witkiewicz
"Jedyne wyjście"

i jeszcze cytat z innego mistrza -

"- Nie uznajesz żadnych wartości, całe twoje życie to nihilizm, cynizm,
sarkazm i orgazm.
- We Francji mógłbyś zrobić z tego hasło wyborcze i wygrać."